Wędrówki w dolinie Habachtal
Dolina, która zachwyca
Szmaragdy, przyroda i prawdziwe chwile odkrywania
Dolina Habachtal należy do najpiękniejszych dolin bocznych Parku Narodowego Hohe Tauern i jest znana daleko poza granicami kraju ze znalezisk szmaragdów oraz bogactwa minerałów. Kto tu wędruje, doświadcza nie tylko imponującej scenerii przyrodniczej, ale wyrusza na wędrówkę pełną wyjątkowych atrakcji.
Pomiędzy szumiącymi górskimi potokami, rozległymi halami i imponującymi szczytami rozciąga się krajobraz, który w równym stopniu obiecuje spokój, przygodę i prawdziwą radość odkrywania.
Dolina Habachtal w skrócie
- Lokalizacja: Bramberg am Wildkogel | Park Narodowy Hohe Tauern
- Punkt wyjścia: parking w dolinie Habachtal
- Dojazd: możliwy taksówką dolinową – w cenie karty Nationalpark SommerCard
- Cechą charakterystyczną jest to, że jest to jedno z najbardziej znanych złóż szmaragdów w Europie
- Idealny dla: rodzin, smakoszy, miłośników przyrody
- Poziom trudności: łatwy do średniego (w zależności od trasy)
- Zróżnicowany krajobraz
- Przytulne miejsca na odpoczynek
Wędrówki w Dolinie Szmaragdowej
Dolina Habach nie jest zwykłym terenem turystycznym. Jest to jedna z niewielu dolin w Europie, w której faktycznie znaleziono szmaragdy. Trasa wzdłuż Szlaku Szmaragdowego prowadzi w głąb alpejskiego krajobrazu, czyniąc wędrówkę wyjątkowym przeżyciem.
Dobrze utrzymane ścieżki, łagodne podjazdy i liczne miejsca odpoczynku sprawiają, że dolina ta jest szczególnie atrakcyjna dla osób poszukujących relaksujących wędrówek. Jednocześnie nieustannie pojawiają się imponujące widoki na wodospady, alpejskie łąki i otaczające góry.
Taksówka dolinowa „Smaragd-Express”
Chcieliby Państwo wygodnie odkrywać fascynującą przyrodę i górskie krajobrazy tej doliny? Nie ma problemu, z przyjemnością zawieziemy Państwa tam i/lub z powrotem „Smaragdexpressem”:
Godziny odjazdu z parkingu Habachtal do schroniska Enzianhütte i gospody Alpengasthof Alpenrose:
od maja do września: 9:00, 10:00, 13:30 i 16:30
1 października – połowa października: 9:30 i 13:30
Godziny odjazdu ze schroniska Enzianhütte lub gospody Alpengasthof Alpenrose:
maj – wrzesień: 14:00 i 17:00
1 października – połowa października: 14:00 i 16:00 Konieczna
jest wcześniejsza rezerwacja (najlepiej poprzedniego wieczoru):
tel. +43 6566 7451 lub +43 664 3420609
Dolina Habachtal w Brambergu jest doliną najbogatszą w minerały w paśmie Hohe Tauern. W tej cudownej dolinie do dziś można dokonać interesujących znalezisk. Dzięki temu nawet mniej doświadczony turysta ma szansę znaleźć szmaragdy. Złoże szmaragdów w Parku Narodowym Hohe Tauern znajduje się w korycie Leckbach w dolinie Habachtal. Z gospody Almgasthof Alpenrose można do niego łatwo dotrzeć szlakiem. Erozja rozrzuciła szmaragdy z wystających skał górnej części Leckbachrinne aż do gospody Alpenrose, tzn. lawiny błotne i osunięcia się ziemi przetransportowały skały zawierające szmaragdy oraz same szmaragdy aż do doliny. Kopalnia szmaragdów w górnej części Leckbachrinne jest niedostępna. Ponadto ta część koryta jest bardzo narażona na spadające kamienie i nie zaleca się wchodzenia tam.
Czasami twierdzi się, że już Rzymianie wydobywali szmaragdy w dolinie Habachtal. Nie da się tego jednoznacznie udowodnić i jest to raczej mało prawdopodobne. Nie udało się również zweryfikować doniesień francuskiego naukowca, jakoby szmaragd z doliny Habachtal znajdował się w koronie Ludwika IX (1226–1270).
W liście z 1669 roku księżniczka Anna di Medici wspomniała słowo „smaragdus” i oczekiwała od duńskiego uczonego Nielsa Stensena raportu na temat kopalni szmaragdów (być może miała na myśli dolinę Habachtal). Kiedy w 1732 roku zmarła zamożna piwowarka z Senningu, Maria Rottmayr, w jej spadku znalazły się dwa złote pierścienie ze szmaragdami z doliny Habachtal.
W 1797 roku „Hofkammerrath” Caspar Melchior Schroll po raz pierwszy naukowo opisał złoża szmaragdów w „Heubachthale”.
W 1821 roku handlarz minerałami J. Frischholz szczegółowo opisał obszar występowania szmaragdów w dolinie Habachtal.
W 1829 roku dyrektor kopalni Mielichhofer dokonał odkrycia szmaragdów w Sedlalpe.
W 1859 roku Zepharovich opublikował w Mineralogicznym Leksykonie Austrii dokładniejsze informacje na temat złoża szmaragdów. W rezultacie obszar ten został dokładniej zbadany. Znaleziono kilka pięknych kamieni.
W 1862 roku te obiecujące znaleziska skłoniły Samuela Goldschmidta do zakupu całego obszaru. Na wysokości ponad 2000 m n.p.m. kazał on zbudować schronisko górskie, a poniżej przełęczy Leckbachscharte wykuto kilka sztolni w „Smaragdpalfen”. Wydobycie miało być dobre. Po śmierci Goldschmidta (1871 r.) wydobycie zostało tymczasowo wstrzymane. W kolejnych latach kopalnię przejęła angielska spółka Limited Forster, zatrudniająca 30 górników, którzy z powodzeniem prowadzili wydobycie.
W 1896 r. kopalnie przeszły w ręce londyńskiej firmy Emerald Mines Ltd.
W 1913 r. działalność musiała zostać wstrzymana z powodu wysokich długów, które narosły przez nieudolnego zarządcę. Gmina Bramberg nabyła cały teren stosunkowo tanio, ponieważ znaczna część podatków gminnych pozostawała niezapłacona.
W 1917 r. kopalnię nabył właściciel tartaku Anton Hager z Traunstein. Jednak również on, z powodu trudności ekonomicznych (I wojna światowa – kryzys gospodarczy), został zmuszony do sprzedaży kopalni w 1927 roku. Po niemiecko-austriackim przedsiębiorstwie wydobywczym kamieni szlachetnych i szwajcarskim stowarzyszeniu nowoczesnego górnictwa kopalnia ostatecznie przeszła w posiadanie radcy sądowego Maxa Gaaba z Monachium.
W 1938 roku Austria zniknęła z mapy – stosunki własnościowe z tego okresu są niejasne. Po wojnie pułkownik Hans Zieger ubiegał się u amerykańskich sił okupacyjnych o stanowisko zarządcy kopalni. Pracował w kopalni w latach 1945–1949 i sam szlifował znalezione kamienie. Po Ziegerze nastąpił Hubicky, a następnie duet Caha-Eberl.
W 1963 roku nastąpiło oficjalne przekazanie kopalni adwokatowi Karlowi Gaabowi. Jego nadzorcami w kopalni i w hucie Goldschmidthütte przez wiele lat byli studenci z Monachium.
W 1975 roku Sebastian Berger wraz z Klausem Wenzelem i Heinrichem Hammerle ubiegali się u dr. Gaaba o stanowisko nadzorcy. Spory i wzajemna nieufność związane ze znaleziskiem niezwykle dużych fenakitów wkrótce doprowadziły do rozstania całej trójki, a od 1976 roku Berger sprawował nadzór samodzielnie. Zabezpieczył wejścia do sztolni żelaznymi drzwiami, kazał przetransportować helikopterem przyczepę kempingową w bezpośrednie sąsiedztwo kopalni i wykuł wiele metrów sztolni w górach. Trwająca około 10 lat era Bergera była owocna zarówno pod względem znalezisk, jak i badań naukowych.
W 1986 roku Berger, który od lat borykał się z problemami psychicznymi, popełnił tragiczne samobójstwo. Od 1986 roku
nadzór powierzono Aloisowi Steinerowi i Aloisowi Hoferowi, obu kolekcjonerom minerałów z Brambergu. Huta Goldschmidtha, która była już w bardzo złym stanie, została odnowiona przy dużym nakładzie pracy i od tego czasu ponownie służy jako zakwaterowanie dla dzierżawców kopalni. Wydobycie w górach okazało się niezwykle trudne ze względu na bardzo niestabilne warstwy skalne i niewystarczające zabezpieczenia, a zabezpieczenie istniejącej sztolni wymagało poświęcenia dużej ilości czasu i energii.
Od początku lat dziewięćdziesiątych rodzina Steinerów (Alois Hofer zakończył swoją działalność) posiada pozwolenie na wydobycie w kopalni szmaragdów. Po śmierci Karla Gaaba (2000) jego córka, pani Ingrid von Klitzing, jest jedyną właścicielką kopalni szmaragdów.
